By Mihir R. Bhatt, All India Disaster Mitigation Institute, India
છેલ્લા બે દાયકાથી વધુ અને વધુ મને લાગે છે કે આફતનિવારણ અને સ્વરાજ આપણે ધારીયે છીએ તેના કરતાં ઘણાં વધુ એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે.
આફતનિવારણ ક્યાં તો સ્વરાજ તરફ લઈ જઈ શકે છે (DRR can help build or break self-rule) અથવા તો સ્વરાજના અંશોનો — રાષ્ટ્રમાં અને નાગરિકોમાં — ધીરે ધીરે નાશ કરી પરાધીન કરી શકે છે. દાખલા તરીકે કચ્છના જે સમાજો સદીઓથી દુકાળનો સામનો પોતાની મેળે કરતા હતા તે હવે સરકારી રાહત માટે ઘણી વાર રાહ જુએ છે. ઉનાળાની લૂ થી બચવા ગામે ગામ પરબ બંધાવી ને હવે સરકારી કૂલીંગ સેન્ટરની રાહ જુએ છે.
તે જ રીતે સ્વરાજ એટલે કે આપણે આપણા સમય, શક્તિ, સાધનો, અને સદ્ વિચારોના સંપૂર્ણ મુખત્યાર હોઈએ તેવા સ્વરાજમાં આફતનિવારણ આવી જાય છે. (Self-rule includes self-rule during crisis). સ્વરાજ ભોગવતો સમાજ સરકારી આફતનિવારણ પર જ આધારિત ન હોઈ શકે. સ્વરાજ ભોગવતો અસરગ્રસ્ત સમાજ સ્વૈચ્છિક સંસ્થાઓ કે દાનવીરોની રહેમ પર આફતનિવારણ કરવા આધારિત ન હોઈ શકે. સ્વરાજ ભોગવતો સમાજ આફતનિવારણ પણ પોતાની મેળે કરે છે. આનો અર્થ એમ નથી કે ગરીબમાં ગરીબ અસરગ્રસ્તને નિઃસહાય રાખી તેના ભાગ્ય પર મૂકવો કે સરકારને તેની આફતનિવારણની જવાબદારીમાંથી જવા દેવી. પરંતુ સરકાર અને સમાજે અસરગ્રસ્તને તેના આફતનિવારણના કામોમાં મદદ કે ટેકો કરવો પરંતુ ક્યારેય બાજી હાથમાં ન લઈ લેવી.
આ વાતો મને આફતોથી અસર પામેલા છેવાડાના બહેનો, બાળકો, કામદારો, અને લઘુમતી નાગરિકો પાસેથી સમજવા મળી છે. ઘણા બધા ત્રણ દાયકાના લાંબા સમયના અને વિવિધ વિસ્તરેલી ત્રીસથી વધુ આફતોના અનુભવોને નીચેના ચાર વિચારો આસપાસ દૃઢ કરૂં છું.
ઉપર જણાવ્યા પ્રમાણે સ્વરાજ (Self-rule) એટલે મને પહોંચતી આફતનું હું પોતે મને યોગ્ય લાગે તે રીતે, મારા સાધનોને જોતા, અને બાકીના બધાને મારી જરૂરિયાત અને ક્ષમતા પ્રમાણે આફતનિવારણમાં (Disaster Risk Reduction) સાંકળું તે જ સાચું અને અસરકારક આફતનિવારણ છે. બાકી ઉપરથી નીચે આવતું, પૈસાના બળે ચાલતું, તંત્રોના વેગથી ધકેલાતું, અને અસમાનતા વધારતું આફતનિવારણ સંસ્થાનવાદી (Colonial) આફતનિવારણ જ રહેશે પછી ભલે તે રાહતના સાધનો, ટેકનોલોજી, વિચારો, અને દર્શન વૈજ્ઞાનિક અને પૂરાવા ઉપર આધારિત હોય. (Postcolonial DRR is not postcolonial if it does not build or stand on self-rule)